Iedereen wil weten of het werk verschil maakt. Gemeenten, fondsen en organisaties zelf. Maar wie meet, vraagt iets van mensen. Van deelnemers, en ook van medewerkers die het naast hun werk moeten doen. En vaak juist van de mensen aan wie al het meest gevraagd wordt.

Het instrument komt naar de mens

Bij een recente impactmeting van Meetellen onder bewoners merkten we dat meteen. Een vragenlijst per e-mail, met een link: bijna niemand vulde hem in. Pas toen de vragen via WhatsApp gingen en iemand die mensen vertrouwden hielp, kwam er respons. Twaalf van de vijftien mensen deden mee.
Dat zegt niets over hun betrokkenheid. Wel over de drempel. Veel mensen hebben geen computer, doen alles op hun telefoon of wantrouwen digitale post. Wat ze te vertellen hadden, was intussen sterk: ze voelden zich blijer en minder alleen, en waardeerden vooral een gelijkwaardige, betrouwbare relatie. Daar lag het niet aan.
De les is dus niet dat meten niet kan. De les is dat het andersom moet. Niet de bewoner buigt zich naar het instrument, het instrument komt naar de bewoner.

Hetzelfde geldt voor de organisatie. Meten mag geen apart project worden dat bovenop het werk komt. Het werkt het best als het aansluit bij gesprekken die er toch al zijn, en als begeleiders niet ineens onderzoeker hoeven te worden. Licht meten is dus licht voor iedereen: voor deelnemers, voor medewerkers en voor de organisatie.

Meten is kiezen

Wie zo kijkt, komt al snel bij een paar dilemma’s uit. Ze laten zich niet allemaal oplossen. Maar wie ze benoemt, meet eerlijker.

Kort en diep, of veel en hard
Durf je het klein te houden, met drie vragen of misschien maar één? De diepte haal je dan uit gesprekken op de plek waar mensen al zijn. Dat levert menselijke, bruikbare inzichten op. Maar is het genoeg voor een opdrachtgever die andere cijfers gewend is?

Nabijheid of onafhankelijkheid
Iemand die je kent en vertrouwt, krijgt eerder antwoord. Tegelijk is die persoon niet onafhankelijk. En wie een minder goede ervaring heeft, praat soms juist makkelijker met een buitenstaander.

Licht, of representatief
Bij mensen die lastig te bereiken zijn, is een volledig beeld bijna onhaalbaar. Eerlijk zeggen wat je meet en wie je mist, is sterker dan de schijn van volledigheid ophouden.

Kwaliteit of kosten
Goed ondersteund meten kost tijd. Te licht, en het zegt weinig. Te diep, en het past in geen enkel budget.

Ook in de Wmo
Die afwegingen spelen overal waar mensen ondersteuning krijgen, ook in de wijk of in dagbesteding. Deelnemers komen er vaak elke week en begeleiders staan dicht bij hen. Dat maakt nabij meten makkelijker, en de vraag naar onafhankelijkheid des te belangrijker. Tegelijk willen gemeenten en financiers weten wat het oplevert, het liefst in cijfers.

Wat zou er veranderen als meten geen apart project is, maar een gesprek dat er toch al is? En als je deelnemers niet alleen bevraagt, maar ook samen met hen betekenis geeft aan wat eruit komt?

Zullen we het erover hebben?

Op deze vragen bestaat geen standaardantwoord. Elke organisatie en elke groep deelnemers vraagt iets anders. Meetellen gaat er daarom graag over in gesprek, bijvoorbeeld in een workshop of bijeenkomst op maat voor jouw team of organisatie.

Werk je in of met WMO ondersteuning werk of dagbesteding en wil je hier verder over praten? Neem contact op met Meetellen via info@meetellen.nl.

Image by Edyta Stawiarska from Pixabay